REISEBLOGGEN-Bli med på tur!
000016 Inger Marie Christensdatter
| Søsken: | |
| Johanne | (1826-?) levde 1891 på Oppegård vestre på Nesodden |
| Erik | (1827-1916) |
| Gunhild Sofie | (1829-1872) |
| Teodor | (1832-1921) |
| Anne Helene | (1834-1914) |
| Hans Christian | (1838-?) levde 1868 |
| Johan Anton | (1841-1925) |
| Torvald | (1844-1845) |
| Tolline | (1846-1847) |
| Mor: | Anne Torgersdatter | (1802-1875) |
| Far: | Christen Johnsen | (1805-1881) |
| Ekteskap: | 5. okt 1873 | Enebakk |
| Familie 1: | Andreas Olsen | (1831-1895) |
| Ekteskap: | 5. okt 18633 | Enebakk |
| Barn: | – Ole Christian – Anne Christine – Thorvald – Maren Sofie – Johan Anton – Karl Hagbart | (1864-1938) (1866-1934) (1867-1950) (1870-1941) (1874-1962) (1876-1918) |
I en tid der industrialiseringen av jordbrukte gjorde at husmannsvesenet ikke lenger var levedyktig, reiste en jevn strøm av husmenn til Christiania for å søke lykken. Rundt 1881 flyttet Inger og familien til Oslo, og i 1885 finner vi dem i Kjøbenhavngate 1.
| Eit sliti kjøkengolv med kvist og kuvar. Eit stille vitne om ei tid som var. Frå omn`til skåpet, bort til kjøkenbenken har tusen trøytte trakk sett sine far. | Det ligg ei dysk att mellom gamle vegger, det ligg eit livsverk i eit sliti golv, frå ei som gjekk her både helg og søkn, med fat og koppar og med klut og solv. |
| Dei sleit seg ned i tjukke bord og plankar, så kvistane stod harde, kuvne att. Det er ein sliters veg opp gjennom åra, frå morgon tidleg og til seint på natt. | Det gamle kjøkengulvet kan fortelja si tålmodssoge gjennom år og dag, om gode dagar og tunge dagar, om lykkestunder og om nederlag. |
| Her har ho vandra mange hundre miler, ei kvardagskvinne i sin kvardagsstrid. Sjøl var ho kvisten, og sjøl var ho malmen, den gode faste ved i ætta si. | Det ligg ei omsorg her for alt og alle, dei gode hender og dei milde sinn, som gjev seg sjøl kvar dag for seg og sine- den malmne kvisten du i golvet finn. |
| Her gjekk ei gammal ei med sølv i håret, og ryggen kroket, både støl og stiv. Her har ho vandra glad, den unge kona, med høgstagsglansen rundt sitt unge liv. | Den lause veden tærest opp med åra, men golvet gøymer på sin edle skatt,- dei gode henders gjerning som vart gjort her skal stå som seige, faste kvistar att. |
| Einar Hovdhaugen |
Hadde dette diktet vært mitt, hadde jeg trolig tilegnet det min mor. Hun var trolig en av de siste husmannskoner i Follo. Johannes Torvaldsen, ”Follominner”
Etter ektemannen Andreas sin død i 1888, flyttet Inger til sønnen Ole Christian, der hun bodde ved folketellingen 1900. Hun «Gaar tilhånde i huset», som det het. Da Ole flyttet til Tyskland rundt 1905, ser det ut til at Inger og sønnen Torvald flyttet til Østergårdsgate 34, der hun bodde frem til hun døde.
«Enke Marie Olsen Nordli 75 Aar, død 30 f. M paa Ullevold. Bop Østgaardegade 34. Efterlader 6 mynd Børn, hvoraf 1 i Tyskland.
Eier intet.
Melder datteren Anna Gaarder Romsdalsgaden N 5″4
Kilder og vedlegg:
- Akershus fylke, Enebakk, Ministerialbok nr. I 9 (1832-1861), Fødte og døpte 1836, side 48. ↩︎
- Oslo fylke, Sagene, Ministerialbok nr. Fa 0009 (1898-1923), Døde og begravede 1909, side 100. ↩︎
- Akershus fylke, Enebakk, Ministerialbok nr. I 12 (1832-1882), Ekteviede 1863, side 83. ↩︎
- Oslo fylke, Oslo skifterett, Avd. II, Dødsfallsprotokoll C 4 , 1907-1909, oppb: Statsarkivet i Oslo. ↩︎